نشست ژنو برای افغانستان قرار است از سوی سازمان ملل و دولت افغانستان برای تمدید تعهدات حکومت برای توسعه و اصلاحات و تازه شدن تعهدات جامعه جهانی برای حمایت از افغانستان برگزار شود.
نعیم ایوبزاده؛ رئیس بنیاد انتخابات شفاف افغانستان - تیفا - یکی از نمایندگان نهادهای مدنی در نشست ژنو، میگوید که حکومت افغانستان به بیشتر تعهداتی که در کنفرانسهای بینالمللی معتبر، مانند نشست بروکسل و لندن برعهده گرفته، عمل نکرده است.
آقای ایوبزاده گفت: "سطح بیکاری بالا رفته، فقر افزایش یافته، ناامنی زیاد شده، ۵۰ درصد خاک کشور در دست حکومت نیست، خدمات قناعت بخش نیست... تعهد برای برگزاری انتخابات شفاف نیز عملی نشد، در انتخابات پارلمانی سطح تقلب و بینظمی بالا و مدیریت ضعیف بود". وضعیت به جای این که بهتر شود، بدتر شده است.
نهادهای مدنی نگران اند که کنفرانس ژنو نیز مانند نشستهای گذشته "سطحی و نمایشی" باشد.
آنها تاکید دارند که حضور شان در نشست ژنو، مانع "دروغگویی" مسؤولان حکومتی به جامعه جهانی خواهد شد.
با توجه به موضع فعالان مدنی و نیز وضعیتی که مردم افغانستان در آن به سر می برند، نشست ژنو فرصتی برای دولت افغانستان و تهدیدی علیه مردم کشور است. دولت بار دیگر با تظاهر به اصلاحات، حاکمیت قانون، مبارزه با فساد، دموکراسی و... سعی می کند تعهدات میلیاردی جامعه جهانی را به دست آورد و به این ترتیب، حاکمیت دروغ و ریا و رنگ اش را برای چند سال دیگر، در برابر هرگونه تهدید و خطر بیمه کند. این در حالی است که نه تنها تعهدات قبلی دولت در نشست هایی مانند بروکسل و لندن، تحقق نیافته؛ بلکه وضعیت در تمامی زمینه ها نسبت به شرایط مشابه در زمان برگزاری نشست های یادشده به مراتب بدتر شده است.
این نتیجه حاکمیت دروغ است؛ حاکمیتی که نه تنها به مردم اش دروغ می گوید؛ بلکه حتی سعی در فریب جامعه بین المللی دارد تا با کسب حمایت آنها همچنان به این شرایط رقت انگیز و مرگبار و رنج آور ادامه دهد و با استفاده از کمک های خارجی، فجایع جاری در حوزه های امنیت، حکومت داری، حاکمیت قانون، فساد، قوم گرایی، نقض مکرر و آشکار قانون اساسی، مماشات با تروریست ها، دامن به شکاف های قومی، جنگ مذهبی و... را چندین برابر تشدید و تقویت کند.
بنابراین، از نمایندگان دولت افغانستان در شست ژنو هیچ انتظاری وجود ندارد؛ جز آنکه بار دیگر سعی کنند با وعده های واهی و تعهدات دروغین، جهان را فریب دهند و نابسامانی های فاجعه بار موجود را بی شرمانه توجیه کنند. با این حال، جهان باید این بار با زبانی صریح و بی پرده با دولت افغانستان سخن بگوید. دیگر نمی توان به وعده های بی پشتوانه و فاقد تضمین های اجرایی کابل، امید داشت. این وعده ها بارها داده شده و هیچگاه، عملیاتی نشده است. این بار جهان باید استمرار حمایت خود از دولت افغانستان را بر پایه شرایط موجود و داده های در دسترس در حوزه فقرزدایی، امنیت، مبارزه با فساد، حاکمیت قانون، انتخابات شفاف و سراسری، دموکراسی، حاکمیت دولت بر خاک کشور، مبارزه با تروریزم، آزادی های سیاسی و مدنی، مشارکت اقوام در دولت، سهم مردم در روندهای دموکراتیک، امنیت غیر نظامیان، مهاجرت، اشتغال، معیشت و... مورد سنجش و ارزیابی قرار دهد.
همچنین یکی دیگر از شاخص های مهم و مورد استفاده در این زمینه، پرسش از دولت افغانستان در خصوص میزان تعهد و پایبندی راستین و صادقانه آن در قبال وعده هایی است که در نشست های لندن و بروکسل به جهان داده بود. جامعه جهانی باید از نمایندگان کابل بپرسد که به چند درصد از آن تعهدات، عمل کرده است.
در صورتی که صداقت کابل در عمل به وعده های خود در نشست های گذشته، در نزد کشورهای کمک کننده، احراز شود، آنها می توانند در خصوص ادامه حمایت خود، تصمیم بگیرند؛ در غیر آن، با حمایت از حاکمیت دروغ بر پایه وعده های واهی و بی پشتوانه، جهان نیز در قبال فاجعه های جاری در افغانستان که مستقیما ناشی از فساد، سیاست های قومی، سوء مدیریت و... دولت مرکزی است، مسؤول شناخته خواهد شد و در تحمیل این شرایط اسفبار و روزگار رقت انگیز بر مردم افغانستان، شریک خواهد بود.
عبدالمتین فرهمند - جمهور
↧
