ویدئوی کوتاهی از دو عضو کمیسیون انتخابات منتشر شده که در آن درباره اظهارات رئیس جمهوری این کشور صحبت میکنند.
در این ویدئو، وسیمه بادغیسی و حفیظ الله هاشمی، روز یکشنبه، ۲۹ میزان، قبل از آغاز آخرین نشست خبری کمیسیون انتخابات و بدون آگاهی از اینکه میکروفون خانم بادغیسی باز است، باهم در حال صحبت هستند.
در این ویدئو خانم بادغیسی از آقای هاشمی جزئیات صحبت آقای غنی را میپرسد و از اینکه او از کمیسیون انتخابات نامی نبرده، تعجب میکند.
آقای هاشمی میگوید که رئیس جمهوری تنها از نیروهای امنیتی، کاندیداها و مردم تشکر کرده است.
خانم بادغیسی بازهم میپرسد: از کمیسیون (تشکر) نکرده؟ آقای هاشمی میگوید: خیر، رئیس جمهوری ناراحت است.
سپس آقای هاشمی که میکروفونش بسته است، رو به خانم بادغیسی میکند و از احتمال گزارشهای بیشتر در مورد انتخابات صحبت میکند و خانم بادغیسی میگوید: "ها، به خطر افتادیم، جمع کردن این کار بسیار مشکل است... باید همگی باهم متحد و قاطع باشیم، وگرنه ما را میخورند."
انتشار این ویدئو رسوایی بزرگ دیگری برای عوامل خیانت پیشه کمیسیون انتخابات است؛ کمیسیونی که در پاسخ به حماسه ملی مشارکت مردم در انتخابات، هیچ برنامه ای جز نادیده گرفتن میلیون ها رأی و بازداشتن صدها هزار نفر از شرکت در انتخابات نداشت.
این یک خیانت بزرگ ملی است که البته نمی تواند صرفا ناشی از سوء مدیریت و بی برنامهگی کمیسیون انتخابات باشد؛ بلکه همانگونه که در گفتگوی افشا شده خانم بادغیسی و آقای هاشمی هم منعکس شده، کمیسیون مأمور بوده است تا «این کار» را «راه بیاندازد» و این کار، یک پروژه خاینانه در ابعاد ملی بوده تا مانع از برگزاری یک انتخابات به معنای واقعی کلمه شود.
این اتفاق روی داد و این پروژه با موفقیت به سرانجام رسید؛ زیرا مردم نتوانستند رأی بدهند؛ اما دولت و کمیسیون انتخابات، از همین نمایش مضحک و مبتذل می توانند برای تشکیل پارلمان آینده، مشروعیت بگیرند. هزاران نامزد انتخابات پارلمانی هم با احساس دوگانه ای از دلهره و شوق، این سناریو خاینانه را دنبال می کنند تا شاید در نهایت، آنها هم در انتهای این بازی، جایی در فهرست نامزدهای پیروز مورد تأیید ارگ و کمیسیون داشته باشند و این مهم هم به ارگ و کمیسیون فاسد انتخابات کمک می کند تا از کنار این رسوایی های شرم آور به آسانی بگذرند.
با این حال، با افشای این ویدیوی رسواگرانه، تمامی نهادها، سازمان ها و جریان هایی که هنوز دل در گرو مردم و قانون اساسی و آینده نظام و سرنوشت غم انگیز مردم سالاری در افغانستان دارند، نباید اجازه دهند تا سازمان دهندگان، حامیان، آمران، عاملان و مجریان این پروژه زننده که به نام انتخابات، صورت گرفت، در حاشیه امنیت به سر ببرند و همچنان صریح ترین مفاد قانون اساسی را با تاراج امانت مردم، زیر پا بگذارند و نادیده بگیرند.
اینکه خانم بادغیسی با ابراز نگرانی از به خطر افتادن خود و همکارانش و مشکل بودن «جمع کردن این کار» توصیه می کند که اعضای کمیسیون انتخابات باید متحد و قاطع باشند تا کسی آنها را نخورد، نشانگر آن است که آنها خاین اند و بر اساس یک ضرب المثل قدیمی، خاین، خائف است.
با این وصف، اگر دولت و ارگ ریاست جمهوری و رهبران حکومت وحدت ملی، ابعاد گسترده خیانت های بی حساب و کتاب در روز ۲۸ میزان و روز بعد آن را نمی خواهند ببینند و بپذیرند، دست کم به این ویدئو که سندی زنده و غیر قابل انکار و کتمان و توجیه از خیانت عناصر فاسد عضو کمیسیون انتخابات است، توجه نشان دهند و اعضای این کمیسیون را به دادگاه عدالت بکشانند و نتایج این انتخابات مسخره و مضحک را باطل اعلام کنند. صرف تشکر نکردن از کمیسیون انتخابات، کافی نیست. حق مردم باید به آنها بازگردانده شود و سرنوشت آرایی که به ناحق از ریخته شدن در صندوق ها بازماندند، میلیون ها نفری از که رأی دادن محروم شدند و صدها هزار رأی سرگردان و احتمالا میلیون ها رأی جعلی و تقلبی دیگر، مشخص شود.
اگر ملاک و معیار تصمیم و عمل، قانون اساسی است، عناصر فاسد عضو کمیسیون انتخابات، مرتکب خیانت آشکار ملی شده اند و باید محاکمه و مجازات شوند؛ اما اگر نه تنها این اتفاق رخ ندهد؛ بلکه نتیجه این نمایش دروغ به نام انتخابات، پذیرفته شود، در آن صورت، هم قانون اساسی، زیر پا شده، هم حق مردم پایمال گردیده، هم آینده مردم سالاری و انتخابات به خطر افتاده، هم مشروعیت پارلمان آینده، مخدوش شده و هم مهم تر از همه اینها آینده نظام سیاسی، به مخاطره افتاده است و مسؤول اینهمه، کسانی هستند که در رأس امور قرار دارند؛ ولی همچنان نسبت به خیانت های آشکار در حق مردم و قانون اساسی، چشم پوشی می کنند.
نرگس اعتماد - جمهور
↧
