واکنش ها به استعفای غیر قابل پیش بینی حنیف اتمر؛ مشاور امنیت ملی اشرف غنی همچنان ادامه دارد.
در میان کسانی که نسبت به این رویداد واکنش نشان داده اند، شماری نیز هستند که از حنیف اتمر به دلیل آنچه تصمیم تهورآمیزش در فاصله گرفتن از کانون مرکزی قدرت در یک دولت عمیقا فاسد و در معرض ناکامی های مرگبار خوانده می شود، ستایش می کنند و اینکه او نیز به یار دیرین خود اشرف غنی، پشت کرده و به اردوگاه مخالفان او پیوسته است را به فال نیک می گیرند.
گروهی نیز حرکت اتمر در استعفا از سمت حساس و مهم مشاورت امنیت ملی رییس جمهوری را به شجاعت و تعهد اخلاقی او در برابر موج سهمگین و مرگبار ناامنی های اخیر نسبت می دهند و می گویند که آقای اتمر با این تصمیم، نشان داد که نمی خواهد بار مسؤولیت اشتباهات فاحش و سیاست های غلط اشرف غنی را بر دوش بکشد و با حفظ سمت و حضور در قدرت، بر نابسامانی های کم سابقه جاری به ویژه در زمینه امنیت کشور، چشم پوشی کند.
با اینهمه، استعفای حنیف اتمر به هیچیک از این برداشت ها ربطی ندارد. او نه از ناامنی ها و خونریزی های اخیر در کشور، ناراضی و خشمگین است و نه نسبت به وضعیت رقت انگیز حاکم بر امنیت و سیاست کشور، تعهدی اخلاقی و احساسی انسانی دارد.
استعفای او ناشی از قواعد قدرت و قبیله و اختلافات سیاسی و سلیقه ای اش با اشرف غنی و نیز برنامه ها و مأموریت هایی است که احتمالا در آینده به او واگذار خواهد شد و هیچیک از این موارد، ارتباطی به منافع و امنیت ملی افغانستان ندارد.
اتمر هرگز عنصر مطلوبی برای افغانستان نبوده است؛ در این میان، تفاوتی نمی کند که او در قدرت حضور داشته باشد یا نداشته باشد.
اگر کارنامه، رویکردها، نوع نگاه و اصول اخلاقی و باورهای سیاسی و ایدئولوژيک او را در کنار هم قرار دهیم، پازل پرسوناژ منفی او بهتر دیده و درک خواهد شد.
گذشته از این، او در چهار سال کار با حکومت وحدت ملی، میراثی از خود بر جای گذاشته که با هیچ تصمیم و حرکتی ولو شجاعانه و صادقانه، تطهیر و تبرئه نخواهد شد.
امضای او بر پای سند سیاه پیمان ننگین امنیتی با امریکا و پیامدهای ویرانگر آن برای امنیت، حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان، گناهی نیست که به آسانی بتوان بر آن چشم پوشید.
اتمر به حضور و هژمونی دایمی امریکا در افغانستان، رسمیت و مشروعیت بخشید.
افزون بر این، از او به عنوان طراح، معمار و مجری پروژه داعش در افغانستان و انتقال هدفمند ناامنی ها به شمال و بخش های مرکزی و سابقا امن افغانستان یاد می شود.
همچنین نقش اتمر در حذف و حاشیه نشین کردن منتقدان سیاسی دولت اشرف غنی و تقویت طیف بندی های تبارگرایانه در سیاست امروز افغانستان، هیچگاه انکار و کتمان نخواهد شد.
او در عقب بسیاری از طرح های توطئه آمیزی قرار دارد که حاصل آن، شکل گیری وضعیت بحرانی و ملتهب کنونی است.
اتمر همچنین متهم به سرکوب خونین و خشونت بار جنبش های عدالت خواهانه اقوام و طیف های اجتماعی و سیاسی افغانستان در برابر سیاست های انحصارطلبانه و اقتدارگرایانه تیم امنیتی اشرف غنی است.
افزون بر این و فارغ از صحت و سقم اتهام های وارده بر حنیف اتمر، او در طول این سال ها علیرغم تماشای فجایع خونبار و تکان دهنده ای که افغانستان را تا مرز فروپاشی و تجریه پیش برده است، هیچگاه در قبال مردم و نهادهای مردم نهاد و منتخب، احساس پاسخگویی و مسؤولیت نکرد.
او در حالی که طراح و تئوریسین سیاست های اصلی دولت غنی در حوزه امنیت، سرکوب مخالفان، مهار جنبش های منتقد، تقویت تروریزم و توسعه ناامنی بود، هرگز به اندازه نقشی که در فتنه ها و توطئه های بزرگ داشت، در قبال پیامدهای طرح هایش پاسخگو نبود.
بنابراین، کارنامه اتمر و نقش او در زایش و افزایش بحران های چهار سال اخیر افغانستان، به گونه ای نیست که به سادگی بتوان او را تطهیر و تبرئه کرد. ماندن یا رفتن او در ترکیب تیم قومی غنی، تفاوتی نمی کند. اتمر میراثی از خود بر جای گذاشت که تبعات ویرانگر آن ده ها سال دیگر، افغانستان را در بحران و بی ثباتی نگه خواهد داشت.
عبدالمتین فرهمند - جمهور
↧
