روز پیش قربان علی جمشیدزاده، رئیس انجمن قالیبافان کشور گفته بود که از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۰ صنعت بافت قالی رشد چشمگیری داشت، اما از سال 1390 تاکنون تولید قالی 70 درصد کاهش یافته است.
او گفته بود که صادرات قالی در 9 سال 70 درصد کاهش داشته و این به معنی رکود صنعت بافت قالی در کشور است.
روزگاری افغانستان بهترین قالیهای دستبافت را تولید میکرد که در شمال و غرب کشور بیشترین قالی بافته میشد و در منطقه ارزش خاص خود را داشت.
اکنون نیز در صورتیکه از این صنعت حمایت شود، بهای آن بالاتر از تولید بسیاری از کشورهای جهان است.
گروههای قومی مختلفی در افغانستان به بافت قالی مشغول بودند اما در سرتاسر کشور قالی دست بافت اقوام ترکمن زیبایی خاصی داشته است.
پیشترها در کنار زنان مردان نیز به بافت قالی مشغول بودند تا جاییکه در ولایت هرات چندین کارخانۀ تولید قالی فعالیت داشت اما دیده شده که به دلیل نبود بازار خرید و فروش سبب شده تا این صنعت به فراموشی سپرده شود.
در منطقۀ درب قندهار ولایت هرات تا پنج سال پیش گاراژهای زیادی بود که در آن قالیبافان همه روزه تولید داشتند اما در حال حاضر خبری از این صنعت اقتصادی و مفید نیست.
همچنین قالی افغانستان سالهای 2008، 2013 و 2014 میلادی جوایز بینالمللی بسیاری را در نمایشگاههای که هر ساله در شهر هامبورگ کشور آلمان برگزار میشود، بهدست آوردهاست.
از جمله خوش رنگترین قالیهای افغانستان میتوان به قالی ولسوالیهای شیندند و ادرسکن اشاره کرد که در سراسر افغانستان به خصوص ولایت بلخ زبان زد خاص و عام است.
قالیهای بلوچی، بهخصوص جانمازهای بلوچی نیز همواره مورد توجه دیگر کشورها قرار داشته است.
با این حال عدم حمایت دولت سبب شده تا این پیشۀ کهن به فراموشی سپرده شود و یکی از منابع اقتصاد مردمی از بین برود.
انتظار میرود دولت افغانستان با برنامه ریزیهای منسجم، کارخانههای تولید قالیهای دستباف و سنتی را حمایت کرده تا این پیشه دوباره رونق گیرد.
یحیی فولادی - ولایت هرات