| نارندرا مودی؛ نخست وزیر هند در سخنرانی در کنگره امریکا گفته است که همکاری امنیتی گسترده تر امریکا و هند باید هر کشوری را که به تروریست ها پناه می دهد و از آنها حمایت می کند منزوی سازد.آقای مودی که روز چهارشنبه در اجلاس مشترک مجلس سنا و نمایندگان امریکا سخن می گفت بیان داشت که تروریزم بزرگترین تهدید برای تمام جهان است و هیچ پیوندی با دین و مذهب مشخصی ندارد.وی تصریح کرد که نبرد با تروریزم باید در همه سطوح صورت گیرد و راه های سنتی نظامی، اطلاعاتی یا دیپلماتیک به تنهایی برای پیروز شدن در این نبرد کافی نخواهد بود.نخست وزیر هند خاطرنشان ساخت که لشکر طیبه، طالبان و گروه تروریستی داعش فلسفه مشترک دارند و آن کشتار انسان ها و ایجاد وحشت است.آقای مودی بدون ذکر نام کشوری، بیان داشت که از آنهایی که از دهشت افکنی به حیث ابزار سیاسی کار می گیرند، باید حساب گرفته شود.بی هیچ تردیدی هدف مورد نظر او، پاکستان است؛ کشوری که به نحو گسترده ای از تروریزم، حمایت می کند و هند نیز مانند افغانستان، این کشور را یکی از عوامل ناامنی و بی ثباتی در منطقه می داند.این در حالی است که امریکا به دنبال تهاجم نظامی به افغانستان و حتی پیش از آن، در زمان اشغال افغانستان توسط نیروهای ارتش سرخ شوروی، به پاکستان به عنوان یک همپیمان و شریک مهم نظامی نگاه می کرده است.در چارچوب این همکاری ها بوده که زمینه برای حضور نظامی مستقیم امریکا در افغانستان فراهم شده و نقش پاکستان در این میان، بسیار کلیدی و تعیین کننده بوده است.پاکستان همچنین به دنبال سقوط رژیم طالبان در افغانستان بر بنیاد یک برنامه از پیش طراحی شده، رهبران و اعضای جریان های تندرو تروریستی را در مناطق قبایلی خود جای داد و به این ترتیب، با ایجاد یک منطقه حایل، عملا هم به تروریزم و هم به جبهه ضد تروریزم امکان داد تا برای سال ها پس از سقوط طالبان و شکست رسمی تروریزم در افغانستان، به حیات خود ادامه دهند و در نتیجه، توجیهی پذیرفتنی برای استمرار جنگ ضد ترور در افغانستان فراهم کرد.با این حال، به نظر می رسد برای امریکایی ها، پاکستان برای همیشه نمی تواند به عنوان یک شریک باقی بماند؛ به ویژه زمانی که این تصور وجود دارد که هند و فرصت ها و منافعی که این کشور بزرگ و پهناور در شبه قاره برای امریکا ایجاد می کند بسیار مهمتر از پاکستان است.بر این اساس، نزدیکی امریکا به هند، استراتژیک است؛ اما رابطه امریکا و پاکستان، تاکتیکی و کوتاه مدت و این بدون شک برای پاکستانی ها قابل پذیرش نیست و اگر پاکستان تصور کند که این نزدیکی به صورت ویژه به هدف رویارویی و یا تحت فشار قرار دادن پاکستان انجام می شود این امر، بدون تردید روند مبارزه با تروریزم در پاکستان را با موانع بسیار جدی مواجه خواهد کرد و پاکستانی ها کماکان تلاش خواهند نمود تا از اهرم تروریزم بر علیه اهداف هند و حتی شاید امریکا استفاده کنند.این امر، بی تردید، هیچ کمکی به بهبود رابطه دو همسایه اتمی متخاصم نمی کند و چه بسا بر تنور تنش خواهد دمید و ثبات شکننده در شبه قاره را بیشتر از پیش، شکننده تر خواهد ساخت.از جانب دیگر، نباید نادیده گرفت که در هند اکنون یک جریان ملی گرای هندو به قدرت رسیده که نه تنها به پاکستان؛ بلکه حتی به میلیون ها شهروند مسلمان خود آن کشور نیز نگاهی غیر خویشتندارانه دارد و سوابق درگیری های خونین ایالت گجرات هند میان مسلمانان و هندوهای ملی گرای افراطی غالبا هوادار حزب حاکم آن کشور به رهبری نخست وزیر کنونی که خاستگاه و مرکز اصلی آن ایالت گجرات است، دلیلی روشن بر این مدعا است.با این حال نباید نادیده گرفت که وجود سایه تنش بر فراز شبه قاره، برای امریکا و سایر قدرت ها، یک فرصت است؛ فرصتی که به یمن یک تهدید مشترک هرچند برای هند واقعی و برای امریکا برساخته و غیر واقعی، پدید آمده و به آنها امکان می دهد که اتکای ابدی هریک از دوطرف منازعه به قدرت های بزرگ را افزایش و استحکام بخشیده و به این ترتیب، بازار فروش اسلحه و تاراج دارایی های ملی این کشورها را همچنان گرم و پررونق نگه دارند. سیدعلی حسینی - خبرگزاری جمهور |  |
↧
پاکستان؛ تهدید برای هند، فرصت برای امریکا
↧
