| احمد بهزاد؛ نماینده مردم در مجلس و عضو شورای عالی مردمی، اعلام کرد که گردهمایی برای برگزاری تظاهرات میلیونی ساعت ۳ پس از چاشت روز دوشنبه ۲۰ ثور در "مصلی شهید مزاری" دایر خواهد شد.آقای بهزاد گفت که در این گردهمایی تاریخ راه اندازی تظاهرات میلیونی مشخص و پیامی نیز به دولت وحدت ملی و جامعه جهانی صادر خواهد شد.این تظاهرات که آمادگی ها برای برگزاری آن از روز جمعه ۱۷ ثور گرفته شده در اعتراض به تغییر مسیر خطوط برق ترکمنستان راه اندازی می شود.احمد بهزاد می گوید از جانب شورای عالی مردمی صحبت می کند و این شورا در باره راه اندازی تظاهرات گسترده مردمی تصمیم خود را گرفته است.او هشدار داد که راه برای سازش و معامله برای هیچکس باز نخواهد بود.روز جمعه در ولایت بامیان نیز تظاهراتی به این مناسبت راه اندازی شده بود.معترضان حکومت را به بی عدالتی در پروژه های توسعه ای در مناطق مرکزی متهم کردند.بر اساس این تصمیم، قرار است به زودی، میلیون ها نفر در ادامه اعتراض هایی که نسبت به تغییر مسیر پروژه توتاپ از سوی سران حکومت وحدت ملی به ویژه اشرف غنی و همفکرانش صورت گرفته، به خیابان ها بریزند.در طول ۱۵ سال عمر نظام کنونی، برگزاری چنین اعتراض هایی از سوی مردم به ویژه هزاره ها و شیعیان افغانستان، بی سابقه نبوده است.در گذشته نیز تجربه های مشابهی را شاهد بوده ایم؛ از راه پیمایی اعتراضی به بهانه حمله و تجاوز و کشتار وحشیانه کوچی ها در بهسود تا کشتار فاجعه بار و مظلومانه زنان و مردان هزاره در زابل توسط تروریست های خون آشام و فاشیست.افزون بر اینها مردم مناطق مرکزی بارها به بهانه های مختلف، در برابر تبعیض های ناروا و سازمان یافته حکومت نسبت به این مناطق، دست به اعتراض و راه پیمایی و تظاهرات خیابانی زده اند؛ اقداماتی که هیچگاه حکومت مرکزی و کانون مرکزی قدرت را تکان نداده و به مسؤولیت پذیری وادار نساخته است.با این وصف، پرسش اساسی این است که آیا به راستی این بار تغییری در راه خواهد بود؟ آیا مراد و منظور اصلی تظاهرکنندگان و کسانی که در رأس جنبش اعتراضی توتاپ قرار گرفته اند، تحقق خواهد یافت؟ آیا دستگاه حاکم بر اثر فشار سنگین ناشی از تظاهرات میلیونی مردم، این بار از فاشیزم و قبیله سالاری و تبعیض و ستم ملی در حق هزاره ها و شیعیان افغانستان که به یک سنت سنگ شده تاریخی تبدیل شده، فاصله خواهد گرفت؟آیا رهبران و سازمان دهندگان و سخنگویان جنبش اعتراضی توتاپ، به آنچه شعار می دهند، تا پایان راه، وفادار و پایدار باقی خواهند ماند؟آیا به راستی ـآنگونه که آقای بهزاد مدعی شده است- این بار، راه برای سازش و معامله برای هیچکس باز نخواهد بود؟آیا این بار دیگر تظاهرکنندگان، به عنوان چند ولگرد و لچک سر کوچه، مورد تحقیر و توهین قرار نخواهند گرفت؟واقعیت این است که همانگونه که در بالا گفته شد، هیچ تجربه موفقی از برگزاری تظاهرات و اعتراض های میلیونی نداریم؛ بنابراین، هیچ امیدی نسبت به اینکه این بار بتوانیم به آنچه شعار می دهیم دست پیدا کنیم، وجود ندارد.هیچیک از رهبران قومی و سیاسی نمی توانند نتیجه مورد نظر این تظاهرات را تضمین کنند؛ زیرا آزمودن چندین باره رهبرانی که در گذشته، آشکارا به مردم خویش پشت کرده و یا آنها و جنبش های اعتراضی شان را در نیمه راه، رها نموده اند، چیزی جز اتلاف وقت نیست؛ بنابراین، برای آنکه این بار این تظاهرات بتواند به نتیجه مطلوب و مورد نظر برسد، تنها یک راه وجود دارد و آن پایداری، استقامت و مقاومت خود مردم است.مردم نباید به خرده شخصیت هایی که با استفاده از این فضا و فرصت، در صدد کسب شهرت و موقعیت و رسیدن به مدارج بالاتر قدرت اند یا کسانی که در این آب گل آلود، در صدد صید ماهی محبوبیت از دست شده خویش اند، امکان سوء استفاده از حضور و پشتوانه میلیونی خود را بدهند.مطالبات تظاهرکنندگان، کاملا مشخص است؛ بنابراین، تظاهرات میلیونی آینده نیز می بایست به نتایج ملموس و مشخصی برسد؛ در غیر آن، اعلام زمان آغاز و پایان تظاهرات از سوی چند چهره مشخص، بی آنکه هدفی محقق شده باشد، معنایی جز موج سواری بر احساسات و سوء استفاده از مطالبات حق خواهانه و عدالت طلبانه مردم محروم افغانستان ندارد.فاطمه موسوی- خبرگزاری جمهور |  |
↧
جنبش اعتراضی توتاپ؛ تغییر در راه است؟
↧
